Tesamorelina — peptyd do badań

53,90 €

z wysyłką & VAT

Certyfikat analizy dla partii

≥ 99 % czystości (HPLC)

Wysyłka na terenie całej UE

Dostawa w 4-5 dni roboczych

Ilość:

1

Szybka & bezpieczna płatność

Dostawa: 17.09. – 18.09.

Woda bakteriostatyczna 10 ml
+ Gratis w prezencie

Woda bakteriostatyczna 10 ml

Do rekonstytucji — gratis przy zamówieniach od 70 €.

Jeszcze 70,00 € do prezentu gratis.

Zahlungsarten: PayPal, Klarna, Visa, Mastercard, Google Pay

Czym jest Tesamorelina — peptyd do badań

Tesamorelina — peptyd do badań w skrócie

Tesamorelina jest stabilizowanym analogiem GHRH(1-44), opisywanym w piśmiennictwie także jako tesamorelin oraz pod kodem rozwojowym TH9507. Peptyd tesamorelina jest analizowany w publikacjach w kontekście receptora GHRH, osi GH/IGF-1 i obiektywnie mierzonych punktów końcowych; ten receptor obok drugiego szlaku porządkuje zestawienie CJC 1295 Ipamorelin. Wyniki te należą do konkretnych projektów, kohort i metod, a nie do materiału katalogowego.

Oferowany liofilizat stanowi materiał wyłącznie do badań laboratoryjnych i nie do stosowania u ludzi ani u zwierząt. Dane z badań z udziałem ludzi nie określają tożsamości, zawartości ani czystości konkretnej partii.

Nazwa materiału, kod partii i certyfikat analizy muszą być ze sobą zgodne. HPLC opisuje profil chromatograficzny próbki, natomiast wartość czystości można podawać wyłącznie jako wynik właściwej partii wraz z jej COA.

Przegląd badań

W cytowanych publikacjach tesamorelinę badano jako stabilizowany analog GHRH. Pomiar IGF-1, obrazowanie TK oraz analizy markerów metabolicznych i fibrynolitycznych były punktami końcowymi określonych protokołów klinicznych; nie są one testami analitycznymi oferowanej próbki.

W randomizowanym badaniu z udziałem ludzi Falutz i wsp. opisali zmiany IGF-1, tkanki tłuszczowej trzewnej mierzonej metodą TK oraz markerów lipidowych w kohorcie osób z nagromadzeniem tłuszczu trzewnego. Zbiorcza analiza dwóch badań III fazy dotyczyła odrębnego projektu i obserwacji do 52. tygodnia. Stanley i wsp. analizowali markery zapalne i fibrynolityczne w nazwanej kohorcie, a Makimura i wsp. przeprowadzili randomizowane badanie kontrolowane w kohorcie bez zakażenia HIV, z otyłością brzuszną i obniżonym wydzielaniem GH.

Żaden z tych wyników nie potwierdza tożsamości, formy chemicznej, zawartości ani czystości partii produktu. Wynik pozostaje związany z badaną populacją, projektem, metodą pomiaru, okresem obserwacji i grupą porównawczą; nie należy przenosić go między kohortami ani na materiał laboratoryjny.

Certyfikat analizy powinien łączyć nazwę materiału, kod partii i wyniki właściwe dla próbki. Czystość należy odczytywać razem z metodą, parametrami badania i identyfikatorem partii. HPLC nie zastępuje danych identyfikacyjnych, a publikacja naukowa nie zastępuje kontroli jakości konkretnej partii.

Dane techniczne
Numer CAS218949-48-5
SummenformelC₂₂₁H₃₆₆N₇₂O₆₇S
Molekulargewicht5135,9 g/mol
Aminokwasy44
Czystość≥ 99 % (HPLC)
PubChem CID16137828
Struktura docelowaGHRH-Rezeptor (GHRHR)
Molekülstruktur
Tesamorelina — peptyd do badań
In vitroModel zwierzęcyPilotaż u ludziRCT5Dopuszczenie
Punkty końcowe RCT
Analiza do 52. tygodnia
Markery fibrynolityczne
Odrębna kohorta RCT

Dowody

Najważniejsze wyniki badań

W randomizowanym badaniu u ludzi z nagromadzeniem tłuszczu trzewnego opisano wzrost IGF-1, zmianę tkanki tłuszczowej trzewnej mierzonej metodą TK oraz zmiany markerów lipidowych względem placebo.

Falutz et al. 2007 · PMID 18057338

W zbiorczej analizie dwóch badań III fazy w kohorcie osób z zakażeniem HIV i nagromadzeniem tłuszczu trzewnego opisano zmiany IGF-1 oraz utrzymanie zmian mierzonych punktów końcowych do 52. tygodnia.

Falutz et al. 2010 · PMID 20554713

W badaniu z udziałem ludzi w kohorcie osób z zakażeniem HIV i nagromadzeniem tłuszczu trzewnego względem placebo istotnie spadł antygen tPA, natomiast różnica antygenu PAI-1 nie była istotna statystycznie.

Stanley et al. 2011 · PMID 21516030

W randomizowanym badaniu kontrolowanym u ludzi bez zakażenia HIV, z otyłością brzuszną i obniżonym wydzielaniem GH, względem placebo opisano wzrost IGF-1 i spadek tkanki tłuszczowej trzewnej.

Makimura et al. 2012 · PMID 23015655

Research Deep Dive

The research in depth

Model-qualified findings in depth — every claim tied to a PubMed-indexed source.

44RESZTY AMINOKWASOWE
TH9507KOD ROZWOJOWY
C221H366N72O67SREFERENCYJNY ZBIÓR DANYCH
4CYTOWANE ŹRÓDŁA
01Tożsamość, długość łańcucha i modyfikacja

Tesamorelina jest opisana w referencji cząsteczkowej jako stabilizowany, N-końcowo modyfikowany analog GHRH(1-44). Niemodyfikowany łańcuch referencyjny GRF(1-44) nie jest tym materiałem. Same dane referencyjne cząsteczki nie identyfikują konkretnej partii.

Pole kontrolneUdokumentowana informacja
NazwaTesamorelina; kod rozwojowy TH9507 w referencyjnym zbiorze danych
KlasaStabilizowany, N-końcowo modyfikowany grupą trans-3-heksenoylową analog GHRH(1-44)
Długość łańcucha44 reszty aminokwasowe w referencyjnym zbiorze danych
Wzór sumarycznyC221H366N72O67S w referencyjnym zbiorze danych cząsteczki; nie jest to wartość zmierzona dla dostarczonej partii
Masa cząsteczkowaOkoło 5 135,9 Da w referencyjnym zbiorze danych cząsteczki; nie jest to wartość zmierzona dla dostarczonej partii
PubChem CID16137828 w referencyjnym zbiorze danych cząsteczki; nie jest to wartość zmierzona dla dostarczonej partii
Numery CAS i postać218949-48-5 dla wolnej zasady; 901758-09-6 dla soli octanowej
Cecha strukturalnaN-końcowa modyfikacja trans-3-heksenoylowa w referencyjnym zbiorze danych
Sekwencja aminokwasowaPełna sekwencja nie została ustalona w dokumentacji źródłowej i nie wolno jej uzupełniać z niepowiązanego źródła; ustalone pola kontrolne to długość 44 reszt i N-końcowa modyfikacja trans-3-heksenoylowa.
Kod artykułuTSM5 w referencyjnym wpisie materiału
Deklarowana ilość5 mg jest polem etykiety i dokumentacji partii; informacja nie potwierdza składu, czystości ani zmierzonej masy całkowitej.
Czystość partiiPartii nie przypisuje się ogólnej wartości czystości; miarodajny jest wyłącznie powiązany certyfikat analizy.

Dwa numery CAS nie są sprzeczne, lecz identyfikują różne postacie. Dokumentacja partii rozstrzyga, która postać występuje w konkretnej partii.

Podstawa identyfikacji: referencyjny zbiór danych cząsteczki oraz oddzielny łańcuch dokumentacji partii · Falutz i wsp., 2007, New England Journal of Medicine, PMID 18057338

02Postać materiału, etykieta i dokumentacja partii

Wpis referencyjny, etykieta, kod partii, odniesienie próbki, metoda analityczna i raport pełnią odmienne funkcje kontrolne. Certyfikat analizy powinien łączyć wynik z tą samą próbką i partią. Opisane w przewodniku oznaczenia czystości HPLC dotyczą profilu chromatograficznego analizowanej próbki w granicach wskazanej metody, nie wszystkich partii.

Strona nie podaje dawkowania, schematu stosowania ani instrukcji użycia. Etykieta wskazuje wyłącznie tożsamość substancji, postać oraz deklarowaną ilość.

Podczas kontroli odbiorczej porównuje się nazwę tesamorelina, kod artykułu TSM5, pola etykiety, kod partii, odniesienie raportu i wersję dokumentu. Dane katalogowe nie są analizą próbki. W kategorii materiały do badań laboratoryjnych każdy wpis zachowuje własną dokumentację tożsamości i partii.

Granica między referencją cząsteczkową a analizowaną partią · Falutz i wsp., 2010, Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, PMID 20554713

03Ramy badawcze i analiza próbki

Cytowane publikacje porządkują odrębne pytania badawcze za pomocą własnych typów modeli, kryteriów kohort, wielkości pomiarowych, porównań i czasów obserwacji. Ramy te nie stanowią dowodu tożsamości ani jakości dostarczonej próbki.

Przewodnik in vitro a in vivo pokazuje, dlaczego ograniczenia modelu należy odczytywać w obrębie konkretnej publikacji. HPLC, spektrometria mas i kontrola dokumentów należą natomiast do oddzielnego łańcucha analitycznego konkretnej próbki.

Niemodyfikowany łańcuch referencyjny GRF(1-44) nie jest tesamoreliną. Wpis materiału dotyczy stabilizowanego analogu z N-końcową modyfikacją trans-3-heksenoylową i własną dokumentacją tożsamości.

Ramy badań pozostają oddzielone od kontroli tożsamości partii · Stanley i wsp., 2011, AIDS, PMID 21516030

04Co mierzyły cytowane publikacje

Ten przegląd opisuje ustalenia z kontrolowanych badań i nie przenosi wyników badań z udziałem ludzi na oferowany materiał laboratoryjny.

RCT z udziałem ludzi
2007 — Falutz

W randomizowanym badaniu klinicznym kohorty z nagromadzeniem trzewnej tkanki tłuszczowej punktami pomiarowymi były IGF-1, tomografia komputerowa trzewnej tkanki tłuszczowej oraz parametry lipidowe w porównaniu z grupą placebo; tolerancja glukozy nie pogorszyła się ogółem.

Publikacja opisuje badanie kliniczne z udziałem ludzi.

Falutz i wsp., 2007, New England Journal of Medicine, PMID 18057338
Badanie z udziałem ludzi
2010 — Falutz

W łącznej analizie dwóch badań fazowych kohorty z zakażeniem HIV i nagromadzeniem trzewnej tkanki tłuszczowej mierzono IGF-1 względem grupy placebo. Czas obserwacji i kryterium kohorty były nierozerwalne z porównaniem, a między grupami nie stwierdzono klinicznie istotnych różnic glikemicznych.

Publikacja opisuje badanie kliniczne z udziałem ludzi.

Falutz i wsp., 2010, Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, PMID 20554713
RCT z udziałem ludzi
2011 — Stanley

W badaniu klinicznym kohorty z zakażeniem HIV i nagromadzeniem trzewnej tkanki tłuszczowej adiponektyna oraz markery fibrynolityczne należały do porównania z grupą placebo. Antygen tPA był niższy niż przy placebo, natomiast różnica antygenu PAI-1 nie była istotna; bez dalszej interpretacji.

Publikacja opisuje badanie kliniczne z udziałem ludzi.

Stanley i wsp., 2011, AIDS, PMID 21516030
RCT z udziałem ludzi
2012 — Makimura

W randomizowanym badaniu kontrolowanym innej kohorty, bez zakażenia HIV, z otyłością brzuszną i zmniejszonym wydzielaniem GH, IGF-1 był wyższy, a trzewna tkanka tłuszczowa niższa niż w grupie placebo. Obserwacji nie można przenosić na inne kohorty, projekty badań ani próbki laboratoryjne.

Publikacja opisuje badanie kliniczne z udziałem ludzi.

Makimura i wsp., 2012, Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, PMID 23015655

Cztery publikacje nie analizują dostarczonej partii i nie potwierdzają jej tożsamości, postaci chemicznej, deklarowanej ilości ani czystości HPLC.

Cztery zweryfikowane rekordy publikacji w porządku chronologicznym · Falutz i wsp., 2007, New England Journal of Medicine, PMID 18057338 · Makimura i wsp., 2012, Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, PMID 23015655

05Czego dostępne dane nie potwierdzają

Wyniki badań z udziałem ludzi nie są przenoszone na oferowany materiał laboratoryjny. Publikacji nie wolno łączyć w ogólną właściwość materiału.

Zakres każdej obserwacji ograniczają projekt badania, kryterium kohorty, wielkość pomiarowa, porównanie i czas obserwacji. Nie ustalono właściwości krótko- ani długoterminowych poza opisanymi ramami eksperymentalnymi.

Pozycje materiał badawczy 5-Amino-1MQ oraz peptyd badawczy Elamipretyd są oddzielnymi wpisami katalogowymi. Linki służą wyłącznie orientacji; właściwości, wyniki analityczne ani ustalenia z piśmiennictwa nie przechodzą między wpisami.

Ograniczenie do publikacji, kohorty i projektu badania · Makimura i wsp., 2012, Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism, PMID 23015655

06Wyłącznie do badań laboratoryjnych

Tożsamość, postać fizyczna i wyniki analizy konkretnej partii są oddzielnymi poziomami informacji. Dane referencyjne i wyniki z piśmiennictwa nie tworzą nieprzerwanego łańcucha dokumentacji analizowanej próbki.

Materiał jest przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych. Nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia, wyleczenia ani zapobiegania chorobom u ludzi lub zwierząt i nie jest lekiem, wyrobem medycznym, suplementem diety ani żywnością.

FAQ

Częste pytania

Czym jest tesamorelina w tym katalogu?

Jest stabilizowanym analogiem GHRH(1-44), oznaczanym także kodem TH9507, oferowanym wyłącznie do badań laboratoryjnych. Opis literatury nie zmienia przeznaczenia materiału.

Dlaczego nazwa w dokumentach może brzmieć Tesamorelin?

To międzynarodowa forma nazwy bez polskiej końcówki. Powinna być zgodna z kodem partii oraz certyfikatem analizy.

Co wynika z pomiarów IGF-1 w publikacjach?

W cytowanych badaniach klinicznych IGF-1 był punktem końcowym osi GHRH–GH–IGF-1. Wyniki należą do wskazanych kohort i protokołów, a nie do oferowanej próbki.

Czy publikacje potwierdzają czystość liofilizatu?

Nie. Czystość wymaga wyniku HPLC przypisanego do konkretnego kodu partii, natomiast tożsamość wymaga odpowiednich danych analitycznych. Publikacje opisują badania cząsteczki, nie kontrolę jakości produktu.

Jak należy interpretować wyniki badań z udziałem ludzi?

Wyłącznie jako obserwacje z określonych populacji, projektów i okresów obserwacji. Nie stanowią one właściwości materiału katalogowego ani wyniku oczekiwanego w innym modelu.

Jak mogę zapłacić?

Akceptujemy przedpłatę przelewem SEPA oraz kryptowaluty. Wszystkie płatności są przetwarzane bezpiecznie i szyfrowane.

Jak szybko i w jaki sposób realizowana jest wysyłka?

Dyskretna wysyłka z UE w 4–5 dni roboczych. Neutralne opakowanie bez informacji o zawartości.