Tymozyna alfa 1 — peptyd do badań
44,90 €
z wysyłką & VAT
Certyfikat analizy dla partii
≥ 99 % czystości (HPLC)
Wysyłka na terenie całej UE
Dostawa w 4-5 dni roboczych
Ilość:
Szybka & bezpieczna płatność
Dostawa: 17.09. – 18.09.
Woda bakteriostatyczna 10 ml
Do rekonstytucji — gratis przy zamówieniach od 70 €.
Jeszcze 70,00 € do prezentu gratis.
Czym jest Tymozyna alfa 1 — peptyd do badań
Tymozyna alfa 1 — peptyd do badań w skrócie
Tymozyna alfa 1 (Tα1; wariant zapisu: thymosin alpha 1) jest naturalnie występującym peptydem grasicy złożonym z 28 reszt aminokwasowych i acetylowanym na końcu N. Sekwencja referencyjna to Ac-SDAAVDTSSEITTKDLKEKKEVVEEAEN; prefiks Ac jest częścią tożsamości cząsteczki. W piśmiennictwie występuje także nazwa tymalfazyna (INN). Tα1 jest opisywana jako N-końcowy fragment protymozyny alfa, ale nie jest tożsama z prekursorem. Nie jest też tożsama z tymostymuliną TP-1, a frakcja 5 była materiałem wyjściowym do izolacji, nie synonimem. Goldstein i wsp. (1977, PMID 265536) opisali izolację, acetylację i sekwencję.
Identyfikatory referencyjne to CAS 62304-98-7, PubChem CID 16130571, wzór C129H215N33O55, średnia masa 3108,3 g/mol dla wolnej formy oraz InChIKey NZVYCXVTEHPMHE-ZSUJOUNUSA-N. Wzór i masa nie rozstrzygają postaci soli, uwodnienia ani zawartości peptydu w partii. Przypisanie danych do próbki wymaga zgodności nazwy, SKU TA5, etykiety, kodu partii i COA oraz odpowiedniego potwierdzenia tożsamości.
Źródła rozróżniają izolację biochemiczną, hodowlę komórkową, modele mysie, przeglądy i badania z udziałem ludzi. W zadeklarowanych modelach mierzono dojrzewanie i markery komórek dendrytycznych, IL-12, p38 MAPK/NF-κB, MyD88, receptory Toll-podobne, katabolizm tryptofanu, IDO, IL-10, regulatorowe limfocyty T, IRF7, interferony oraz markery komórek T i NK. Określenie immunomodulujące opisuje punkty końcowe mierzone w cytowanych badaniach, a nie ogólną właściwość materiału. Żadne źródło nie ustala jednego celu molekularnego ani jednolitego kierunku wyników pomiędzy układami.
Romani i wsp. (2004, PMID 14982877) badali komórki dendrytyczne i sygnalizację TLR/MyD88 w modelu mysim. Huang i wsp. (2004, PMID 15099531) obserwowali in vitro mysie komórki dendrytyczne, a wyniki dotyczące IL-12 zależały od kontekstu. Romani i wsp. (2006, PMID 16741252) analizowali w modelu mysim TLR9, IDO, IL-10 i regulatorowe limfocyty T. Bozza i wsp. (2007, PMID 17804687) mierzyli w innym modelu mysim oś TLR9/MyD88, IRF7 i interferony. Low i wsp. (1979, PMID 394636) podsumowali w przeglądzie literaturę dotyczącą czynników grasicy i dojrzewania funkcjonalnych pomocniczych limfocytów T. Bistoni i wsp. (1984, PMID 6563944) badali głównie TP-1; według abstraktu ten sam kierunek efektu obserwowano także po podaniu odrębnego czynnika grasiczego Tα1.
Romani i wsp. (2007, PMID 17495242) oraz King i Tuthill (2016, PMID 27450734) uporządkowali wcześniejsze wyniki w przeglądach, bez nowego pomiaru pierwotnego. Wu i wsp. (2013, PMID 23327199) przeprowadzili randomizowane badanie kliniczne z udziałem ludzi i rejestrowali monocytarny HLA-DR w dniach 3. i 7. Liu i wsp. (2020, PMID 32442287) przeprowadzili retrospektywne badanie kliniczne z udziałem ludzi i oceniali krążące limfocyty T, PD-1 oraz Tim-3. Te punkty końcowe należą do właściwych protokołów i populacji; nie przenoszą się na oferowany materiał laboratoryjny i nie ustalają bezpieczeństwa ani wyników w innych kontekstach.
Piśmiennictwo nie uwierzytelnia partii handlowej. Wynik HPLC dotyczy wyłącznie próbki, partii i metody wskazanych w certyfikacie i sam nie potwierdza sekwencji, acetylacji ani tożsamości. Materiał jest przeznaczony wyłącznie do badań laboratoryjnych, nie do stosowania u ludzi ani zwierząt. Ten opis nie zawiera instrukcji przygotowania ani użycia.
Przegląd badań
Tymozyna alfa 1 (Tα1) jest naturalnie występującym peptydem grasicy złożonym z 28 reszt, zdefiniowanym przez sekwencję Ac-SDAAVDTSSEITTKDLKEKKEVVEEAEN i acetylację N-końcową. Stanowi N-końcowy fragment protymozyny alfa, a nie sam prekursor; nie jest tożsama z tymostymuliną TP-1, natomiast frakcja 5 była historycznym materiałem wyjściowym do izolacji, nie synonimem. CAS 62304-98-7, PubChem CID 16130571, wzór C129H215N33O55, średnia masa 3108,3 g/mol i InChIKey NZVYCXVTEHPMHE-ZSUJOUNUSA-N opisują cząsteczkę referencyjną, lecz nie uwierzytelniają partii.
Korpus obejmuje izolację i analizę sekwencji, doświadczenia in vitro, modele mysie, przeglądy, randomizowane badanie kliniczne oraz badanie retrospektywne. Najwyższym poziomem jest RCT, oparty na pracy Wu i wsp. 2013, PMID 23327199: badanie było randomizowane, obejmowało ludzi i mierzyło monocytarny HLA-DR w dniach 3. i 7. Liu i wsp. 2020, PMID 32442287, opisali badanie retrospektywne z udziałem ludzi, w którym oceniano krążące limfocyty T, PD-1 i Tim-3. Wyniki pozostają ograniczone do protokołu, populacji i opublikowanych punktów końcowych oraz nie przenoszą się na oferowany materiał laboratoryjny.
Tożsamość i czystość partii wymagają zgodności nazwy, SKU TA5, etykiety, kodu partii, specyfikacji i COA. HPLC odnosi się wyłącznie do udokumentowanej próbki, partii i metody i samo nie potwierdza sekwencji ani acetylacji; tożsamość wymaga odpowiednich danych analitycznych. Materiał wyłącznie do badań laboratoryjnych, nie do stosowania u ludzi ani zwierząt.
Dowody
Najważniejsze wyniki badań
Wyizolowano i zsekwencjonowano N-acetylowany polipeptyd złożony z 28 reszt; wynik ten nie uwierzytelnia żadnej obecnej partii.
Goldstein et al. 1977 · PMID 265536
Punkty końcowe dotyczące komórek dendrytycznych, TLR, MyD88, IDO, IRF7, interferonów oraz markerów komórek T i NK pozostają swoiste dla modelu, protokołu i pomiaru.
Romani et al. 2004 · PMID 14982877 · Huang et al. 2004 · PMID 15099531 · Romani et al. 2006 · PMID 16741252 · Bozza et al. 2007 · PMID 17804687 · Bistoni et al. 1984 · PMID 6563944
Badanie dotyczyło głównie TP-1; według abstraktu ten sam kierunek efektu obserwowano także po podaniu odrębnego czynnika grasiczego Tα1.
Bistoni et al. 1984 · PMID 6563944
Przeglądy porządkują wcześniejsze wyniki, lecz nie dostarczają nowego pomiaru pierwotnego.
Low et al. 1979 · PMID 394636 · Romani et al. 2007 · PMID 17495242 · King i Tuthill 2016 · PMID 27450734
W randomizowanym badaniu z udziałem ludzi mierzono monocytarny HLA-DR w dniach 3. i 7.; wynik pozostaje związany z protokołem, populacją i punktem końcowym.
Wu et al. 2013 · PMID 23327199
W badaniu z udziałem ludzi mierzono krążące limfocyty T, PD-1 i Tim-3; wynik nie przenosi się na oferowany materiał.
Liu et al. 2020 · PMID 32442287
Literatura i identyfikatory nie ustalają tożsamości, zawartości ani czystości partii; etykieta, kod partii i COA muszą być zgodne.
Specyfikacja i odpowiadający jej certyfikat analizy
Stan badań
Przywołane badania dotyczące Tymozyna alfa 1 — peptyd do badań
11 wybranych źródeł — z filtrem według typu badania, każde linkuje wprost do źródła.
Research Deep Dive
The research in depth
Model-qualified findings in depth — every claim tied to a PubMed-indexed source.
01Chemia i tożsamość cząsteczkowa
Tymozyna alfa 1, zapisywana także jako thymosin alpha 1 lub Tα1, jest naturalnie występującym peptydem grasicy o 28 resztach aminokwasowych. Sekwencja Ac-SDAAVDTSSEITTKDLKEKKEVVEEAEN obejmuje acetylację końca N; modyfikacja ta należy do tożsamości cząsteczki. Goldstein i wsp. wyizolowali silnie kwaśny, N-końcowo acetylowany polipeptyd z frakcji 5 tymozyny i ustalili jego pełną sekwencję.
| Pole | Specyfikacja referencyjna |
|---|---|
| Nazwa | Tymozyna alfa 1 / Tα1 |
| Kod / postać | TA5; materiał liofilizowany |
| Klasa | Naturalnie występujący, N-acetylowany peptyd grasicy |
| Długość sekwencji | 28 reszt; N-końcowa acetylacja |
| CAS | 62304-98-7 |
| Wzór sumaryczny | C129H215N33O55 |
| Masa średnia | 3108,3 g/mol |
| PubChem CID | 16130571 |
| Postać soli i zawartość peptydu | Do potwierdzenia w dokumentacji właściwej partii |
| Sekwencja i czystość | Do potwierdzenia metodami i wynikami w COA właściwej partii |
Wzór i masa średnia opisują wolną formę referencyjną; nie określają postaci soli, uwodnienia ani zawartości peptydu w próbce. Przypisanie parametrów do materiału wymaga zgodności etykiety, kodu partii i właściwego dokumentu. Frakcja 5 jest historycznym materiałem wyjściowym izolacji, a nie synonimem oczyszczonej cząsteczki. Inne pozycje tworzą odrębny asortyment peptydów laboratoryjnych i zachowują własne identyfikatory.
Źródło tożsamości cząsteczkowej: Goldstein i wsp. (1977) · PMID 265536
02Struktury docelowe i sygnały zależne od modelu
Literatura mechanistyczna opisuje pomiary w komórkach dendrytycznych i określonych modelach mysich. Nie ustanawia jednej właściwości oferowanego materiału. W hodowli komórkowej Huang i wsp. obserwowali różnicowanie oraz ekspresję markerów aktywacji i dojrzewania DC; wynik dotyczący IL-12 zależał od kontekstu i obecności TNF-α.
W badaniach mysich oceniano zależność sygnalizacji komórek dendrytycznych od receptorów Toll-podobnych i adaptera MyD88.
Te etapy mierzono razem z dojrzewaniem DC i produkcją IL-12 w modelu opisanym przez Romani i wsp. w 2004 roku.
Katabolizm tryptofanu związany z IDO oraz szlak związany z IRF7 należą do osobnych układów mysich.
Romani i wsp. opisali w jednym modelu p38 MAPK, NF-κB, MyD88 i odrębne TLR, a w kolejnym TLR9, IDO, IL-10 i regulatorowe limfocyty T. Wyniki wskazywały równowagę między badanymi procesami, nie jednostronną aktywację. Bozza i wsp. badali plazmacytoidalne DC oraz oś TLR9/MyD88–IRF7 w innym modelu. Przeglądy Romani i wsp. oraz Kinga i Tuthilla porządkują te mechanizmy, ale nie są nowymi pomiarami. Zasady rozdzielania takich układów omawia porównanie modeli badawczych.
Źródła mechanistyczne: Huang i wsp. (2004) · PMID 15099531 · Romani i wsp. (2004) · PMID 14982877 · Romani i wsp. (2006) · PMID 16741252 · Bozza i wsp. (2007) · PMID 17804687 · Romani i wsp. (2007) · PMID 17495242 · King i Tuthill (2016) · PMID 27450734
03Krajobraz opublikowanych badań
Ta część opisuje ustalenia z kontrolowanych badań. Rekordy uporządkowano według typu modelu, a nie domniemanej hierarchii wyników. Hodowla komórkowa, protokoły zwierzęce i publikacje kliniczne odpowiadają na różne pytania; każdy wynik pozostaje ograniczony do własnych warunków, metod i punktów końcowych.
Wyizolowano z frakcji 5 tymozyny endogenny, N-acetylowany polipeptyd złożony z 28 reszt i przeprowadzono analizę jego sekwencji. Jest to molekularna praca referencyjna, a nie analiza partii.
PMID 265536W mysich komórkach dendrytycznych pochodzących ze szpiku mierzono różnicowanie oraz markery aktywacji i dojrzewania. Obserwacja IL-12 zależała od kontekstu TNF-α.
PMID 15099531Praca dotycząca peptydów grasicy opisała powstawanie funkcjonalnych pomocniczych limfocytów T. Publikacja podsumowuje ówczesny stan badań nad czynnikami grasicy; nie jest pojedynczym pomiarem pierwotnym.
PMID 394636Publikacja porządkuje literaturę dotyczącą szlaków sygnałowych TLR i regulacji komórek dendrytycznych. Nie przedstawia własnego pomiaru ani kontroli partii.
PMID 17495242Publikacja porządkuje literaturę dotyczącą mechanizmów zależnych od receptorów w mieloidalnych i plazmacytoidalnych komórkach dendrytycznych. Nie przedstawia własnego pomiaru ani kontroli partii.
PMID 27450734Model mysi dotyczył głównie tymostymuliny TP-1; streszczenie podało ten sam kierunek dla Tα1. Wyników TP-1 nie przypisuje się zdefiniowanemu peptydowi.
PMID 6563944W komórkach dendrytycznych i modelu mysim mierzono dojrzewanie, IL-12 oraz etapy związane z p38 MAPK, NF-κB, MyD88 i TLR.
PMID 14982877Model mysi śledził TLR9, IDO, katabolizm tryptofanu, IL-10 i powstawanie regulatorowych limfocytów T jako zależne od modelu punkty końcowe.
PMID 16741252W mysim układzie eksperymentalnym oceniano plazmacytoidalne DC oraz sygnały związane z TLR9, MyD88, IRF7 i interferonami.
PMID 17804687Retrospektywna publikacja kliniczna raportowała liczby krążących limfocytów T oraz markery PD-1 i Tim-3. Wynik pozostaje związany z jej protokołem.
PMID 32442287W randomizowanym badaniu z udziałem ludzi analizowano monocytarny HLA-DR w dniach 3. i 7. Publikacja nie charakteryzuje oferowanego materiału laboratoryjnego.
PMID 23327199Wynik komórkowy nie opisuje całego organizmu, a obserwacja mysia nie przechodzi automatycznie na inny gatunek. Publikacje z udziałem ludzi opisują własne protokoły i nie potwierdzają tożsamości, czystości ani cech partii katalogowej. Nie przypisuje się na ich podstawie oferowanemu materiałowi działania u człowieka.
Źródła mapy: PMID 265536 · PMID 15099531 · PMID 394636 · PMID 17495242 · PMID 27450734 · PMID 6563944 · PMID 14982877 · PMID 16741252 · PMID 17804687 · PMID 32442287 · PMID 23327199
04Nazewnictwo i granice tożsamości
Tymozyna alfa 1 i Tα1 oznaczają tutaj tę samą cząsteczkę: 28 reszt oraz acetylowany koniec N. Zgodność nazwy nie uwierzytelnia próbki; potrzebne są zgodne dane sekwencji, etykiety, partii i analizy. Protymozyna alfa jest prekursorem, którego N-końcowym fragmentem jest Tα1, a nie synonimem tego peptydu.
Tymostymulina TP-1 jest odrębnym preparatem. Bistoni i wsp. badali w 1984 roku przede wszystkim TP-1, a streszczenie podaje ten sam kierunek efektu również dla Tα1; tożsamości obu substancji pozostają rozdzielne. Frakcja 5 tymozyny oznacza materiał wyjściowy historycznej izolacji, nie nazwę oczyszczonej substancji. Przeglądy mogą zestawiać wyniki różnych układów, ale nie tworzą nowego pomiaru ani danych jakościowych partii.
Także vip peptyd oraz aod-9604 są osobnymi rekordami badawczymi. Ich identyfikatorów, literatury i dokumentów nie przenosi się na Tα1. Ta granica dotyczy zarówno nazw katalogowych, jak i interpretacji punktów końcowych.
Źródła rozróżnień: Goldstein i wsp. (1977) · PMID 265536 · Bistoni i wsp. (1984) · PMID 6563944 · Romani i wsp. (2007) · PMID 17495242 · King i Tuthill (2016) · PMID 27450734
05Postać, przechowywanie i dokumentacja partii
Materiał ma postać liofilizatu. Warunki przechowywania, postać soli, deklarowana zawartość i zawartość peptydu muszą wynikać z etykiety, specyfikacji oraz dokumentacji właściwej partii; nie wyprowadza się ich z samej nazwy substancji, CAS ani publikacji. Łańcuch dokumentacyjny łączy nazwę, kod TA5, kod partii, deklarowaną zawartość i przypisany dokument.
Czystość HPLC odnosi się wyłącznie do próbki, partii, metody i wyniku wskazanych w dokumencie. Nie jest stałą właściwością wpisu katalogowego. HPLC nie zastępuje potwierdzenia sekwencji ani N-końcowej acetylacji; tożsamość i czystość chromatograficzna są odrębnymi pytaniami. Właściwy certyfikat analizy powinien pozwalać uzgodnić identyfikator partii, metodę, raportowany wynik i zakres potwierdzonej tożsamości.
Przed włączeniem materiału do projektu laboratorium sprawdza zgodność etykiety, kodu partii, specyfikacji i COA. Dane cząsteczki referencyjnej wspierają porównanie, lecz nie dowodzą składu otrzymanej próbki. Literatura opisuje modele i punkty końcowe, a nie kontrolę wydania konkretnej partii.
Granica między tożsamością referencyjną a dokumentacją partii: Goldstein i wsp. (1977) · PMID 265536
06Materiał badawczy dla laboratoriów europejskich
Reborn Peptides SRL udostępnia tymozynę alfa 1 wyłącznie jako materiał badawczy dla laboratoriów i badaczy w UE. Ocena przyjęcia materiału powinna zestawić nazwę, sekwencję 28 reszt, N-końcową acetylację, kod, etykietę, kod partii, specyfikację i przypisany COA. Jedenaście źródeł PubMed tworzy kontekst dokumentacyjny, ale nie kwalifikuje dostarczonej próbki.
Ten dossier oddziela tożsamość cząsteczki, wyniki zakwalifikowane według modelu oraz dane analityczne partii. Nie zawiera instrukcji praktycznych ani podstaw do ekstrapolacji poza opisane systemy laboratoryjne.
Wyłącznie do celów badawczych. Tylko do badań laboratoryjnych. Nie do użycia u ludzi ani zwierząt. Produkt nie jest przeznaczony do diagnozowania, leczenia, wyleczenia ani zapobiegania chorobom. Nie jest produktem leczniczym, żywnością ani kosmetykiem.
FAQ
Częste pytania
Co definiuje tożsamość Tα1?
Sekwencja Ac-SDAAVDTSSEITTKDLKEKKEVVEEAEN, 28 reszt i acetylacja N-końcowa definiują cząsteczkę referencyjną.
Czym Tα1 różni się od protymozyny alfa?
Tα1 jest opisywana jako N-końcowy fragment protymozyny alfa; danych dotyczących prekursora nie można automatycznie przypisać peptydowi złożonemu z 28 reszt.
Czy tymostymulina TP-1 i frakcja 5 są synonimami Tα1?
Nie. Badanie Bistoni dotyczyło głównie TP-1, natomiast frakcja 5 była materiałem wyjściowym do izolacji.
Jaki jest najwyższy poziom w cytowanym korpusie?
Jest nim RCT, oparty na randomizowanym badaniu z udziałem ludzi Wu i wsp. 2013, PMID 23327199. Punkt końcowy HLA-DR monocytów pozostaje związany z protokołem i nie przenosi się na oferowany materiał.
Co pokazuje wartość HPLC w COA?
Opisuje czystość próbki i partii w granicach wskazanej metody; sama nie potwierdza sekwencji, acetylacji N-końcowej ani tożsamości.
Jak powiązać materiał z właściwą dokumentacją?
Nazwa, SKU TA5 i kod partii muszą być zgodne na etykiecie i w COA; metodę, wynik i zakres potwierdzenia tożsamości należy odczytywać w ramach tego samego rekordu.
Jak mogę zapłacić?
Akceptujemy przedpłatę przelewem SEPA oraz kryptowaluty. Wszystkie płatności są przetwarzane bezpiecznie i szyfrowane.
Jak szybko i w jaki sposób realizowana jest wysyłka?
Dyskretna wysyłka z UE w 4–5 dni roboczych. Neutralne opakowanie bez informacji o zawartości.
